شرایط جسمی عجیب یک دختر دانشجو بخاطر ابتلا به میسوفونیا
1 دقیقه خوانده شده
شرایط جسمی عجیب یک دختر دانشجو بخاطر ابتلا به میسوفونیا
شرایط جسمی نادر یک دختر دانشجو
برخی افراد با شنیدن صداهایی کاملا معمولی مانند جویدن غذا، نفس کشیدن، سرفه کردن یا ضربه زدن انگشتان روی میز، دچار عصبانیت، اضطراب و ناراحتی شدیدی می شوند.

این واکنش برای اطرافیان ممکن است عجیب و غیرقابل درک باشد؛ اما برای افرادی که با وضعیتی به نام میسوفونیا (Misophonia) زندگی می کنند، یک مشکل واقعی و گاهی بسیار آزاردهنده است.

یک دختر دانشجو و ۱۹ ساله به نام اما ریهل (Emma Riehl) دچار یک بیماری به نام میسوفونیا و یا تنفر از صدا است. صداهای معمول روزمره مانند صدای جویدن، بوییدن، نفس کشیدن و یا قورت دادن را نمیتواند تحمل کند. این بیماری یک شرایط عصبی بسیار نادر است و هنوز اطلاعات زیادی از آن در دست نیست.

خانم ریهل در حال حاضر به دانشگاه میرود و به خصوص در زمان ارائه مطلب دچار نگرانی و اضطراب خاصی میشود. صداهای معمولی نظیر تایپ و نوشتن باعث شروع شدن میس اوفونیا در بیماران میشود. برای مثال او در کلاسی که از ۲۵ دانش آموز ۵ نفر دچار سرماخوردگی باشند را نمیتواند تحمل کند.

این دختر انشجو و افرادی که از این شرایط رنج میبرند معمولاً زندگی تنها و آرامی می گذرانند چرا که نمیتوانند صداهای ساده را نیز تحمل کنند. درمان خاصی برای این بیماری وجود ندارد تنها دستگاه های نویز سفید و وسیله داخل گوش می تواند کمک کننده باشد.
میسوفونیا (Misophonia) چیست و چرا بعضی صداها غیرقابل تحمل می شوند؟
اما میسوفونیا دقیقا چیست؟ چرا صدای ساده جویدن یا نفس کشیدن می تواند چنین واکنش شدیدی ایجاد کند؟ آیا این وضعیت قابل درمان است؟ در ادامه این پست از سایت ایران ناز با این شرایط کمتر شناخته شده و راه های مدیریت آن آشنا می شوید.
میسوفونیا چیست؟

میسوفونیا نوعی کاهش تحمل نسبت به صداها یا محرک های حسی خاص است که می تواند واکنش های عاطفی، جسمی و رفتاری شدیدی ایجاد کند. افرادی که این وضعیت را تجربه می کنند، ممکن است به صداهایی واکنش نشان دهند که برای بیشتر مردم کاملا عادی هستند.
واژه میسوفونیا در لغت به معنای نفرت از صدا است؛ با این حال، این نام تمام ابعاد آن را توضیح نمی دهد. زیرا واکنش افراد فقط به شکل نفرت یا عصبانیت نیست و ممکن است احساس اضطراب، انزجار، درماندگی یا تنش جسمی نیز ایجاد شود.

نکته مهم این است که واکنش به صداهای محرک لزوما به بلند بودن آن ها ارتباط ندارد. گاهی یک صدای بسیار آرام و تکراری می تواند بیشتر از صدای بلند محیط فرد را آزار دهد.
بر اساس تعریف توافقی گروهی از پژوهشگران و متخصصان که در سال ۲۰۲۲ منتشر شد، میسوفونیا با کاهش تحمل نسبت به محرک های مشخص و واکنش های منفی قابل توجه به آن ها شناخته می شود.
چه صداهایی باعث تحریک میسوفونیا می شوند؟

محرک های میسوفونیا در افراد مختلف یکسان نیستند. ممکن است صدایی که برای یک فرد آزاردهنده است، برای شخص دیگری هیچ واکنش خاصی ایجاد نکند.
از رایج ترین صداهای محرک می توان به موارد زیر اشاره کرد:
- صدای جویدن غذا و ملچ ملوچ کردن
- صدای قورت دادن آب یا غذا
- نفس کشیدن بلند یا صدای خرخر
- بو کشیدن و فین کردن مکرر
- سرفه و صاف کردن گلو
- صدای ضربه زدن انگشتان روی میز
- صدای تایپ کردن با صفحه کلید
- تیک تاک ساعت یا صداهای مکانیکی تکراری
- صدای کلیک کردن خودکار یا وسایل کوچک
گاهی حتی دیدن یک حرکت تکراری مرتبط با صدای محرک نیز می تواند واکنش مشابهی ایجاد کند. به همین دلیل، میسوفونیا همیشه محدود به حس شنوایی نیست.
علائم و نشانه های میسوفونیا (Misophonia) چیست؟

شدت علائم در افراد مختلف متفاوت است. بعضی افراد تنها احساس ناراحتی یا عصبانیت خفیفی دارند؛ اما در موارد شدیدتر، مواجهه با صدای محرک می تواند زندگی روزمره را مختل کند.
۱. عصبانیت ناگهانی
یکی از واکنش های رایج، احساس عصبانیت شدید هنگام شنیدن صدای خاص است. این عصبانیت ممکن است بسیار سریع و بدون فرصت کافی برای کنترل واکنش ایجاد شود.
۲. اضطراب و تنش
برخی افراد حتی پیش از قرار گرفتن در محیطی که احتمال شنیدن صدای محرک وجود دارد، دچار نگرانی می شوند.
۳. افزایش ضربان قلب
در بعضی افراد، مواجهه با محرک می تواند با واکنش های جسمی مانند تپش قلب، انقباض عضلات و احساس تنش همراه باشد.
۴. مشکل در تمرکز
توجه فرد ممکن است به صدای محرک معطوف شود و بازگشت به فعالیت اصلی، مانند مطالعه یا کار، دشوار باشد.
۵. اجتناب از موقعیت های اجتماعی
برخی افراد برای جلوگیری از شنیدن صداهای آزاردهنده، از غذا خوردن در جمع، حضور در کلاس یا شرکت در مهمانی ها خودداری می کنند.
۶. احساس درماندگی یا انزجار
واکنش ها همیشه به شکل خشم نیستند. برخی افراد احساس انزجار، ناراحتی شدید یا تمایل به ترک فوری محیط را تجربه می کنند.
چرا بعضی افراد به صداهای معمولی حساسیت شدیدی دارند؟

علت دقیق میسوفونیا هنوز به طور کامل مشخص نشده است. پژوهش ها نشان می دهند که نحوه پردازش صدا و ارتباط آن با بخش های مغز مرتبط با توجه و واکنش های عاطفی ممکن است در این وضعیت نقش داشته باشد.
برخی عوامل و زمینه های احتمالی عبارت اند از:
- تفاوت در نحوه پردازش محرک های شنیداری
- ارتباط میان صداهای مشخص و واکنش های عاطفی شدید
- حساسیت بیشتر به الگوهای تکراری و قابل پیش بینی
- عوامل روان شناختی و شرایط محیطی
- احتمال وجود زمینه های خانوادگی یا ژنتیکی که هنوز به بررسی بیشتری نیاز دارند
نکته مهم این است که میسوفونیا را نباید صرفا به حساس بودن، بدخلقی یا ضعف شخصیت نسبت داد. همچنین علت قطعی آن را نمی توان فقط به یک اختلال مغزی یا روانی خاص محدود کرد.
تفاوت میسوفونیا با حساسیت معمولی به صدا چیست؟

میسوفونیا با حساسیت عمومی به صدا یا هایپراکوزیس (Hyperacusis) تفاوت دارد. در هایپراکوزیس، صداها به دلیل شدت یا بلندی آن ها ممکن است برای فرد بیش از حد بلند، ناراحت کننده یا حتی دردناک باشند.
اما در میسوفونیا، نوع و الگوی صدا اهمیت بیشتری دارد. برای مثال، ممکن است فرد صدای بلند یک موتور را بدون مشکل تحمل کند، اما صدای آرام جویدن غذا برای او بسیار آزاردهنده باشد.
بنابراین، هر نوع حساسیت به صدا را نباید میسوفونیا در نظر گرفت و تشخیص دقیق به ارزیابی تخصصی نیاز دارد.
میسوفونیا (Misophonia) چه تأثیری بر زندگی روزمره دارد؟

این وضعیت در صورت شدت زیاد می تواند بخش های مختلف زندگی را تحت تأثیر قرار دهد:
- زندگی خانوادگی: غذا خوردن در کنار اعضای خانواده ممکن است به دلیل صداهای جویدن یا نفس کشیدن دشوار شود.
- تحصیل: صدای نوشتن، تایپ کردن، صحبت کردن و سرفه دیگران ممکن است تمرکز دانش آموزان و دانشجویان را کاهش دهد.
- محیط کار: حضور در جلسات، دفاتر شلوغ یا محیط های کاری مشترک می تواند برای برخی افراد استرس زا باشد.
- روابط اجتماعی: دوری از دوستان و خانواده یا سوءتفاهم با اطرافیان ممکن است به مرور زمان افزایش پیدا کند.
- سلامت روان: مواجهه مکرر با محرک ها و تلاش برای اجتناب از آن ها ممکن است فشار روانی و احساس تنهایی را بیشتر کند.
آیا میسوفونیا درمان دارد؟

در حال حاضر، یک درمان قطعی و یکسان که برای همه افراد مبتلا به میسوفونیا مؤثر باشد شناخته نشده است. با این حال، روش هایی برای کاهش ناراحتی و بهبود عملکرد روزمره وجود دارد.
یکی از رویکردهایی که در پژوهش های درمانی مورد بررسی قرار گرفته، درمان شناختی رفتاری (CBT) است. این روش می تواند به فرد کمک کند واکنش های عاطفی خود را بهتر بشناسد و راهکارهای مناسب تری برای مدیریت موقعیت های محرک پیدا کند.
برخی راهکارهای دیگر عبارت اند از:
- استفاده محدود و هدفمند از گوش گیر یا هدفون در محیط های آزاردهنده
- استفاده از صدای پس زمینه ملایم مانند نویز سفید
- یادگیری روش های آرام سازی و کنترل تنش
- شناسایی موقعیت ها و صداهای محرک
- تنظیم شرایط محیط کار یا مطالعه
- دریافت حمایت روان شناختی و آموزش اعضای خانواده
پژوهش های جدیدتر درباره درمان شناختی رفتاری نتایج امیدوارکننده ای گزارش کرده اند، اما شواهد هنوز محدود و روش های درمانی یکسان نیستند. بنابراین، انتخاب روش مناسب باید با توجه به شرایط هر فرد و نظر متخصص انجام شود.
چگونه با فرد مبتلا به میسوفونیا (Misophonia) رفتار کنیم؟

درک شرایط این افراد می تواند از بسیاری از اختلافات و سوءتفاهم های خانوادگی و اجتماعی جلوگیری کند.
اگر یکی از اطرافیان شما با میسوفونیا مواجه است، بهتر است:
- ناراحتی او را مسخره یا بی اهمیت تلقی نکنید.
- از ایجاد عمدی صداهای محرک برای شوخی یا اذیت کردن او خودداری کنید.
- درباره صداهایی که برای او آزاردهنده هستند گفت وگو کنید.
- در صورت امکان، محیط آرام تری برای مطالعه و استراحت فراهم کنید.
- او را برای دریافت کمک تخصصی تشویق کنید.
- به نیاز او برای ترک موقت محیط احترام بگذارید.
حمایت خانواده و اطرافیان می تواند به کاهش فشار روانی و بهبود کیفیت زندگی این افراد کمک کند.
چه زمانی باید به متخصص مراجعه کرد؟

اگر واکنش به صداهای خاص به اندازه ای شدید است که تحصیل، کار، روابط خانوادگی یا فعالیت های اجتماعی را مختل می کند، بهتر است فرد برای ارزیابی به متخصص مراجعه کند.
متخصص شنوایی شناسی، روان شناس یا روان پزشک می تواند وضعیت فرد را بررسی کند و احتمال وجود مشکلات دیگری مانند حساسیت به صدا یا اختلالات همراه را ارزیابی کند.
میسوفونیا در حال حاضر در طبقه بندی های تشخیصی اصلی مانند DSM-5-TR و ICD-11 به عنوان یک تشخیص مستقل و تثبیت شده جایگاه مشخصی ندارد؛ به همین دلیل، ارزیابی تخصصی و بررسی علائم اهمیت زیادی دارد.
سخن پایانی
میسوفونیا شرایطی است که در آن صداهای معمولی و حتی بسیار آرام می توانند واکنش های عاطفی و جسمی شدیدی ایجاد کنند. این وضعیت ممکن است تحصیل، کار، روابط خانوادگی و حضور در جمع را برای فرد دشوار کند.
اگرچه هنوز درباره علت دقیق و بهترین روش درمان میسوفونیا تحقیقات ادامه دارد، شناخت این وضعیت، حمایت اطرافیان و استفاده از راهکارهای مناسب می تواند به افراد کمک کند زندگی روزمره آرام تر و باکیفیت تری داشته باشند.
نکته مهم: حساسیت به صداهای خاص لزوما به معنای ابتلا به میسوفونیا نیست و تشخیص این وضعیت باید بر اساس بررسی تخصصی انجام شود.