مدهای عجیب و غریب تاریخ که سر و صدا به پا کردند

مد همیشه مرزهای خلاقیت را جا به جا کرده است و برخی از ترندها جذاب، برخی ها بد و برخی دیگر تکان دهنده بودند، در این بخش می خواهیم عجیب ترین و حیرت انگیزترین مدهای تاریخ را مشاهده کنیم.

کلاه های بسیار بزرگ

در دهه ۱۹۶۰ کلاه های بزرگ مد روز بودند. زنان از مدل های لبه پهن و بلند استفاده می کردند که واقعا چشمگیر بودند مخصوصا وقتی با مدل موهای پوش داده شده ست می شدند. این کلاه ها فقط یک کلاه معمولی نبودند بلکه قرار بود جلوه خاصی به ظاهر و لباسهایشان بدهند.

شوپین

مدهای عجیب تاریخ

شوپین نوعی کفش لژدار بود که زنان در قرن های ۱۵، ۱۶ و ۱۷ میلادی برای محافظت از کفش ها و لباسهایشان در برابر گل و لای و کثیفی می پوشیدند. در ونیز هم زنان درباری و هم زنان ثروتمند، شوپین را نه فقط به دلیل کاربردی بودن بلکه به عنوان یک مد روز می پوشیدند.

هر چه شوپین بلندتر بود جایگاه اجتماعی صاحب آن بالاتر بود. شوپین ها معمولا از چوب یا چوب پنبه ساخته می شدند و با چیزهایی مانند چرم یا مخمل جواهردوزی شده پوشانده می شدند که گاهی اوقات با لباس فرد ست می شد. پوشیدن آنها سخت بود و برخی از زنان برای راه رفتن به دو خدمتکار نیاز داشتند.

اکسسوری های چشم عشاق

این اکسسوری در اواخر دهه ۱۷۰۰ و ۱۸۰۰ در انگلستان به یک مد تبدیل شد و یک نقاشی کوچک از یک چشم بود. هنرمندان نقاشی چشم را روی یک تکه کوچک بوم نقاشی می کردند و سپس آن را در یک آویز، سنجاق سینه یا انگشتر قرار می دادند.

این اکسسوری کمی مرموز بود. تقریبا مثل اینکه کسی رازی را در یک جواهر نفیس جا داده باشد. از آنجایی که فقط تصویر یک چشم بود هیچ کس نمی توانست فرد مورد نظر را شناسایی کند. این کار به عشاق اجازه می داد تا در عین حال که همه چیز را خصوصی نگه می دارند، به یکدیگر عشق بورزند.

دندان های سیاه

مدهای عجیب و غریب تاریخ

در دوران الیزابت، داشتن دندانهای سیاه به طور شگفت آوری شیک به نظر می رسید. از آنجایی که شِکر گران بود، افرادی که دندانهای تیره یا پوسیده داشتند ثروتمند به نظر می رسیدند چون می توانستند شیرینی زیادی بخورند. اشراف حتی پا را فراتر گذاشته و دندان های خود را با ترکیبی از سرب، تخم مرغ یا مواد سمی می پوشاندند تا ظاهری تیره و شیک داشته باشند.

دامن های پف کرده

این دامن ها از قفس های بزرگی از جنس استخوان نهنگ یا فولاد تشکیل می شد و یک لباس دایره ای بزرگ درست می شد که گاهی تا شش فوت امتداد داشت. این ظاهر، زیبا و باشکوه تلقی می شد که ثروت و سبک را نشان می داد.

اما پوشیدن آن آسان نبود. اندازه بسیار بزرگ آن، حرکات فرد را به چالش تبدیل می کرد. اما بسیاری از زنان این ناراحتی را می پذیرفتند و آن را می پوشیدند.

یقه های چین دار بزرگ

مدهای عجیب

یکی از عجیب ترین مدهای دوران تودور، یقه های چین دار بزرگ بود. این یقه های بزرگ آهاردار چین دار دور تا دور صورت را می گرفتند و با رواج آن بزرگ تر هم شدند. برخی از آنها آنقدر سفت و بزرگ بودند که زنان برای نگه داشتن آنها خدمتکار می گرفتند.

اما استفاده از آن مشکلاتی به همراه داشت. آنها جلوی دید فرد را می گرفتند و چرخاندن گردن غیرممکن می شد. در آن زمان هرچه یقه های چین دار بزرگ تر بود فرد جایگاه بالاتری داشت.

اکسسوری های قاب شده از موی سر

جواهرات مربوط به مو در دوران ویکتوریا معنادار بود.مردم اغلب از سنجاق سینه، دستبند و گردنبندهایی استفاده می کردند که از موی کسی ساخته می شد. این شخص می توانست همسر، فرزند یا والدین یا هر کسی از نزدیکان آنها باشد.

این قطعات همچنین نقش بزرگی در سنت های عزاداری داشتند. مردم از آنها برای بزرگداشت کسی که از دنیا رفته بود یا برای بزرگداشت لحظات مهم تاریخی مانند تاج گذاری ملکه ویکتوریا استفاده می کردند. برای ویکتوریایی ها مو فقط یک یادآور فیزیکی از شخص نبود بلکه راهی برای زنده نگه داشتن یاد او بود.